04:45 opgestaan, om de vlucht van 07:20 naar Londen te halen. Alles verliep redelijk soepel; we vertrokken op tijd vanaf Londen richting LA en kwamen om 13:40 aan (40 minuten eerder dan gepland). Vlak voor LA vlogen we over Las Vegas heen. Een beetje ver weg en te hoog, maar je kon de hotels aan de Strip nog wel herkennen:
Helaas zaten er bij de douane een paar afgekeurde Burger King medewerkers (ongenadig slome draken), zodat we uiteindelijk pas rond kwart voor vier door de douane waren. Na de douane door naar Dollar Rent om de auto op te halen. We hebben een grijze Jeep Liberty meegekregen:
We zitten in hotel Orchid Suites, achter de Walk of Fame. Vanaf hier kan je in de verte het Hollywood Sign zien:
Verder ondertussen aardig uitgeput, want al een uur of 24 wakker. Morgen gaan we richting Santa Monica en Venice Beach. Geinige Pepsi Reclame nog hier, met de Coca Cola kerstman:
Santa Monica & Venice
Vanochtend zijn we om een uur of 8 de deur uitgegaan. We zijn richting de Camarillo Outlet gegaan. Eerst nog even een stukje door Encino gereden, waar het Hayvenhurst huis van de Jackson familie staat. MJ's moeder en zijn 3 kinderen wonen er nu:
Bij Camarillo Outlets weer vermaakt om de prijzen daar; waar je in Nederland 1 Tommy trui voor koopt krijg je er hier 3, met 2 t-shirts erbij. Levi's spijkerbroeken voor 30 euro en Nike's voor de helft van het geld. Prachtig. Vanaf Camarillo zijn we via de Pacific Coast Highway naar Santa Monica gereden. Deze weg is echt schitterend; de oceaan aan de rechterkant:
Bij Santa Monica hebben we fietsen gehuurd en zijn we richting Venice Beach gefietst. Uiteraard langs de Santa Monica Pier:
Het lijkt erop dat in het weekend iedereen naar het strand gaat hier. Overal mensen in de weer, zoals deze oudjes, aan het rolschaatsen:
Of basketballen:
Vlak aan het strand ligt een skatebaan. Leuk om foto's te maken. Het skateboard van die kleine hier op de foto knalde een seconde later bijna tegen mijn kop aan:
Bij Venice zijn we naar de Venice Cancals gefietst. Deze zijn in 1905 aangelegd, met het idee een stukje van de Canals van Venetie na te maken:
Na een uurtje of twee fietsen kwamen we terug in Santa Monica, waar we nog een stukje over de 3rd Street Promenade zijn gelopen. Ook hier ongenadig druk, met overal "artiesten" die elkaar qua geluidniveau proberen te overtreffen...
Tegen 18:30 zijn we richting het hotel gegaan. Onderweg nog even door Beverly Hills gereden, bij Holmby Hills, waar het huis staat dat Michael Jackson huurde voordat hij doodging ($100.000 per maand!):
Toen nog even wezen kijken bij de Tattoo Studio van LA Ink (High Voltage):
Geen Kat von D te bekennen, maar toch even binnen gekeken:
Rond 20:00 kwamen we terug bij het hotel... Twaalf uur op pad, dus het is wel mooi geweest voor vandaag :D
MJ Day
Druk, druk, druk, dat is het hier... Er schijnen dagelijks 12 miljoen auto's over de snelwegen van LA te rijden, dus je kan elke moment van de dag in de file staan. Er is wel openbaar vervoer, dus je hoeft niet per se zelf te rijden, maar het is wel verrekte handig. Vanochtend zijn we naar Glendale gereden. Eerst nog even langs een MJ Mural, vlakbij het hotel:
Bij Glendale ligt Forest Lawn, de begraafplaats waar, naast 250.000 anderen, Michael Jackson is bijgezet. In de Memorial Court is Leonardo da Vinci's Last Supper nagemaakt uit glas-in-lood:
MJ ligt in een tombe in het Holly Terrace gedeelte.
Er zit donker glas in de deur, maar als je goed kijkt kan je vaag die tombe zien, zoiets...
... helemaal aan het eind van een donkere gang. Onder het glas in loodraam dat je hier, naast de boom kunt zien:
Vlakbij Forest Lawn ligt de Glendale Galleria; een winkelcentrum. We hebben d'r een stukje rondgelopen en een cream puff gehaald bij Beard Papa's; een broodje met verschillende smaken creme vulling:
Daarna zijn we naar 1345 Carroll Ave gereden, waar het huis uit de Thriller video staat:
Vervolgens door naar Little Tokyo LA; een van de drie officiele Japantows in de VS (naast San Francisco en San Jose). Ze hadden een paar winkeltjes waar je je in Tokio waande. En een restaurant met Takoyaki...
... dus dat was goed te doen. Vlakbij Little Tokyo lag het Grammy Museum, waar op dit moment een MJ tentoonstelling is. Ze hadden onder andere de Hugo Boss outfit die hij aan had op de hoes van Thriller. De rooie die hij droeg bij de American Music Awards en de donkere die hij aanhad bij het onthullen van zijn ster op de Walk of Fame.
's middags zijn we naar Melrose gereden. Onderweg nog even gestopt bij de mural van Rudy Rude Martinez:
Op Melrose zitten een aantal leuke winkels, waaronder Johnny Cupcakes; een kledingwinkel ingericht als een bakkerij:
Daarna liggen relaxen in het zwembad, en uiteindelijk 's avonds nog een stukje door de buurt gereden...
... om te eindigen op de Walk of Fame...
... bij Madame Tussaud
Laatste dag LA zit erop, morgen gaan we richting Pismo Beach.
Mullin Automotive & Neverland
Bij Glendale ligt Forest Lawn, de begraafplaats waar, naast 250.000 anderen, Michael Jackson is bijgezet. In de Memorial Court is Leonardo da Vinci's Last Supper nagemaakt uit glas-in-lood:
MJ ligt in een tombe in het Holly Terrace gedeelte.
Er zit donker glas in de deur, maar als je goed kijkt kan je vaag die tombe zien, zoiets...
... helemaal aan het eind van een donkere gang. Onder het glas in loodraam dat je hier, naast de boom kunt zien:
Vlakbij Forest Lawn ligt de Glendale Galleria; een winkelcentrum. We hebben d'r een stukje rondgelopen en een cream puff gehaald bij Beard Papa's; een broodje met verschillende smaken creme vulling:
Daarna zijn we naar 1345 Carroll Ave gereden, waar het huis uit de Thriller video staat:
Vervolgens door naar Little Tokyo LA; een van de drie officiele Japantows in de VS (naast San Francisco en San Jose). Ze hadden een paar winkeltjes waar je je in Tokio waande. En een restaurant met Takoyaki...
... dus dat was goed te doen. Vlakbij Little Tokyo lag het Grammy Museum, waar op dit moment een MJ tentoonstelling is. Ze hadden onder andere de Hugo Boss outfit die hij aan had op de hoes van Thriller. De rooie die hij droeg bij de American Music Awards en de donkere die hij aanhad bij het onthullen van zijn ster op de Walk of Fame.
's middags zijn we naar Melrose gereden. Onderweg nog even gestopt bij de mural van Rudy Rude Martinez:
Op Melrose zitten een aantal leuke winkels, waaronder Johnny Cupcakes; een kledingwinkel ingericht als een bakkerij:
Daarna liggen relaxen in het zwembad, en uiteindelijk 's avonds nog een stukje door de buurt gereden...
... om te eindigen op de Walk of Fame...
... bij Madame Tussaud
Laatste dag LA zit erop, morgen gaan we richting Pismo Beach.
Mullin Automotive & Neverland
We zijn vanochtend uit LA vertrokken richting Pismo Beach. Om 10:00 hadden we een afspraak bij Mullin Automotive. Dit automuseum is normaal maar 2 dagen per maand geopend, maar na een paar keer heen en weer mailen mochten we vandaag toch langskomen. Toen we aankwamen werd er net een nieuwe auto uitgeladen:
Ze hebben hier een aantal bijzondere auto's, zoals de 1939 Delahaye Type 165, waarvan er maar 2 gebouwd zijn. Deze auto werd door de Franse regering uitgezonden naar de New York World Fair van 1939:
Verder hebben de nog de duurste auto ter wereld; de Type 57SC Atlantic. Kost rond de $40.000.000! De auto is gemaakt van aluminium. Het prototype was gemaakt van Electron, dat niet gelast kan worden, daarom werd het plaatwerk met nagels aan elkaar gezet. In de productieversie werd dit erin gelaten. Er zijn 4 aluminium versies van gemaakt, waarvan er nog 2 over zijn; 1 in de collectie van Ralph Lauren en deze, bij Mullin Automotive:
De derde bijzondere auto in het museum is de 1925 Bugatti Type 22 Brescia Roadster. Deze auto is na meer dan 70 jaar van de bodem van het Maggioremeer in Zwitserland opgedoken:
Vanaf Mullin Automotive zijn we langs Neverland gereden:
Een kilometer of 15 verderop scheen een uitzichtspunt te zijn waar ik wel even heen wilde rijden. Het begon leuk, met herten langs de weg...
... maar de weg werd steeds slechter; eerst een eenbaansweggetjes en later ging dat over in een veredeld bospad. Toen de Jeep maar eens op 4x4 gegooid en dat ging prima, totdat er opeens een lampje ging branden dat de versnellingsbakvloeistof overhit was... Begon toen toch wel aardig te zweten: in de middle of nowhere, op een eenbaansbospaadje bergop, maar we hebben het gered:
Het uitzicht vanaf de Outlook was trouwens redelijk klote, dus een hoop moeite voor weinig. Onderweg was het op zich wel mooi:
Veel wijngaarden en grazende koeien langs de weg verder:
Tegen 15:30 waren we bij Pismo Beach. Maar ff een beetje in het zwembad gehangen...
... waar opeens een Kolibrie rondvloog. Snel naar boven gesprint, camera gepakt, maar ja, toen was ie allang weer weg. Half uurtje zitten wachten en voila:
's avonds nog ff bij de Pismo Outlets geweest. Wederom aardig ingeslagen :)
Bij de Outlet gegeten bij In-N-Out Burger. Een fastfood keten die alleen maar verse producten gebruikt; friet wordt ter plekke gemaakt en de hamburgers zijn nooit ingevroren geweest. Zelfs Gordon Ramsay schijnt ervan te genieten: "In-N-Out burgers were extraordinary. I sat in the restaurant, had my double cheeseburger then minutes later I drove back round and got the same thing again to take away."
Morgen gaan we langs de kustweg richting Carmel.
US Highway 1 & Carmel
Ze hebben hier een aantal bijzondere auto's, zoals de 1939 Delahaye Type 165, waarvan er maar 2 gebouwd zijn. Deze auto werd door de Franse regering uitgezonden naar de New York World Fair van 1939:
Verder hebben de nog de duurste auto ter wereld; de Type 57SC Atlantic. Kost rond de $40.000.000! De auto is gemaakt van aluminium. Het prototype was gemaakt van Electron, dat niet gelast kan worden, daarom werd het plaatwerk met nagels aan elkaar gezet. In de productieversie werd dit erin gelaten. Er zijn 4 aluminium versies van gemaakt, waarvan er nog 2 over zijn; 1 in de collectie van Ralph Lauren en deze, bij Mullin Automotive:
De derde bijzondere auto in het museum is de 1925 Bugatti Type 22 Brescia Roadster. Deze auto is na meer dan 70 jaar van de bodem van het Maggioremeer in Zwitserland opgedoken:
Vanaf Mullin Automotive zijn we langs Neverland gereden:
Een kilometer of 15 verderop scheen een uitzichtspunt te zijn waar ik wel even heen wilde rijden. Het begon leuk, met herten langs de weg...
... maar de weg werd steeds slechter; eerst een eenbaansweggetjes en later ging dat over in een veredeld bospad. Toen de Jeep maar eens op 4x4 gegooid en dat ging prima, totdat er opeens een lampje ging branden dat de versnellingsbakvloeistof overhit was... Begon toen toch wel aardig te zweten: in de middle of nowhere, op een eenbaansbospaadje bergop, maar we hebben het gered:
Het uitzicht vanaf de Outlook was trouwens redelijk klote, dus een hoop moeite voor weinig. Onderweg was het op zich wel mooi:
Veel wijngaarden en grazende koeien langs de weg verder:
Tegen 15:30 waren we bij Pismo Beach. Maar ff een beetje in het zwembad gehangen...
... waar opeens een Kolibrie rondvloog. Snel naar boven gesprint, camera gepakt, maar ja, toen was ie allang weer weg. Half uurtje zitten wachten en voila:
's avonds nog ff bij de Pismo Outlets geweest. Wederom aardig ingeslagen :)
Bij de Outlet gegeten bij In-N-Out Burger. Een fastfood keten die alleen maar verse producten gebruikt; friet wordt ter plekke gemaakt en de hamburgers zijn nooit ingevroren geweest. Zelfs Gordon Ramsay schijnt ervan te genieten: "In-N-Out burgers were extraordinary. I sat in the restaurant, had my double cheeseburger then minutes later I drove back round and got the same thing again to take away."
Morgen gaan we langs de kustweg richting Carmel.
US Highway 1 & Carmel
Vanochtend werden we gewekt doorhet geschreeuw van een lading moffen. Niet te geloven, alsof je op een Duitse vismarkt stond ofzo. Bleek er een bus van die schreeuwbekken te zijn aangekomen ><
Voordeel was wel dat we vroeg wakker waren en daardoor zijn we op tijd vertrokken voor een route langs de kust. Het is zo'n 250 kilometer rijden naar Carmel, maar doordat je via allerlei bochtige 50 kilometerwegen omhoog slalomt rij je er al gauw een uur of 5 over. We hadden het grootste deel van de rit mist:
We zijn een paar keer gestopt om wat foto's te maken...
Bij de parkeerplaatsen langs de weg zitten overal eekhoorns. Ze lijken redelijk tam te zijn:
Op het strand bij Point Piedras Blancas liggen Elephant Seals te zonnebaden. Ze zijn hier sinds 1990, toen een groep van 12 werd waargenomen. Tegenwoordig zijn er meer dan 15.000!
Hoe verder we naar het noorden rijden hoe mistiger het wordt, lijkt het wel. Onderweg moeten we nog een paar keer wachten, omdat er wegwerkzaamheden zijn. Een paar maanden terug was er een stuk van de weg verzakt.
Bixby Bridge is nog net te zien. Deze brug uit 1932 is 218 meter lang en 98 meter hoog. Vanaf hier is het nog 21 kilometer naar Carmel.
Bij Carmel zitten we vlakbij het strand. We zijn er wel even heengelopen, maar het was niet echt warm, dus weinig zin om te zwemmen.
Omdat we eenuur te vroeg waren mochten we de kamer nog niet op. Toen zijn we maar naar Bruno's Deli gegaan; een geinige supermarkt waar ze achterin verse broodjes maakten:
Daarna zijn we nog een stukje door Carmel gewandeld. Het is een klein stadje, met 3700 inwoners. Clint Eastwood is hier ooit nog burgemeester geweest.
Vlabij Carmel ligt Monterey. Hier kun je heenrijden via de 17-Mile Drive; een mooie route langs de kust, maar omdat het nu een mistige bende was zijn we er maar rechtstreeks heengereden. Bij Monterey heb je Cannery Row (een gedeelte met winkels en restaurants) en Fisherman's Wharf (een pier).
We zijn vanaf Cannery Row naar Fisherman's Wharf gelopen. In de baai liggen verschillende Harbor Seals:
En er zwemt een eenzame zeeotter rond. Op een gegeven moment waren de otters hier bijna uitgestorven, nu zijn er rond de 2800:
Fisherman's Wharf was verder niet heel bijzonder. Naja, je kon er gratis Clam Chowder proberen; een soort mosselbouillon met stukjes aardappel erin.En OK, het zag er mooi uit met de kleurige huisjes:
En de haven was leuk om te zien...
... ook omdat er ladingen bruine pelikanen zaten:
Na iets meer dan een uur te hebben rondgelopen zijn we met de gratis shuttle teruggegaan naar Cannery Row, waar we de auto geparkeerd hadden. Welgeteld 1 uur en 15 minuten bleken we er gestaan te hebben. Kosten? TWINTIG DOLLAR! Wat een oplichters.
Cupertino & San Francisco
Voordeel was wel dat we vroeg wakker waren en daardoor zijn we op tijd vertrokken voor een route langs de kust. Het is zo'n 250 kilometer rijden naar Carmel, maar doordat je via allerlei bochtige 50 kilometerwegen omhoog slalomt rij je er al gauw een uur of 5 over. We hadden het grootste deel van de rit mist:
We zijn een paar keer gestopt om wat foto's te maken...
Bij de parkeerplaatsen langs de weg zitten overal eekhoorns. Ze lijken redelijk tam te zijn:
Op het strand bij Point Piedras Blancas liggen Elephant Seals te zonnebaden. Ze zijn hier sinds 1990, toen een groep van 12 werd waargenomen. Tegenwoordig zijn er meer dan 15.000!
Hoe verder we naar het noorden rijden hoe mistiger het wordt, lijkt het wel. Onderweg moeten we nog een paar keer wachten, omdat er wegwerkzaamheden zijn. Een paar maanden terug was er een stuk van de weg verzakt.
Bixby Bridge is nog net te zien. Deze brug uit 1932 is 218 meter lang en 98 meter hoog. Vanaf hier is het nog 21 kilometer naar Carmel.
Bij Carmel zitten we vlakbij het strand. We zijn er wel even heengelopen, maar het was niet echt warm, dus weinig zin om te zwemmen.
Omdat we eenuur te vroeg waren mochten we de kamer nog niet op. Toen zijn we maar naar Bruno's Deli gegaan; een geinige supermarkt waar ze achterin verse broodjes maakten:
Daarna zijn we nog een stukje door Carmel gewandeld. Het is een klein stadje, met 3700 inwoners. Clint Eastwood is hier ooit nog burgemeester geweest.
Vlabij Carmel ligt Monterey. Hier kun je heenrijden via de 17-Mile Drive; een mooie route langs de kust, maar omdat het nu een mistige bende was zijn we er maar rechtstreeks heengereden. Bij Monterey heb je Cannery Row (een gedeelte met winkels en restaurants) en Fisherman's Wharf (een pier).
We zijn vanaf Cannery Row naar Fisherman's Wharf gelopen. In de baai liggen verschillende Harbor Seals:
En er zwemt een eenzame zeeotter rond. Op een gegeven moment waren de otters hier bijna uitgestorven, nu zijn er rond de 2800:
Fisherman's Wharf was verder niet heel bijzonder. Naja, je kon er gratis Clam Chowder proberen; een soort mosselbouillon met stukjes aardappel erin.En OK, het zag er mooi uit met de kleurige huisjes:
En de haven was leuk om te zien...
... ook omdat er ladingen bruine pelikanen zaten:
Na iets meer dan een uur te hebben rondgelopen zijn we met de gratis shuttle teruggegaan naar Cannery Row, waar we de auto geparkeerd hadden. Welgeteld 1 uur en 15 minuten bleken we er gestaan te hebben. Kosten? TWINTIG DOLLAR! Wat een oplichters.
Cupertino & San Francisco
Vanochtend zijn we richting San Francisco gegaan. Eerst een kleine tussenstop gedaan in Gilroy, om bij een Walmart te kijken. Echt belachelijk hoe groot die winkels zijn; doorgaans zo groot als 4 of 5 voetbalvelden!
Daarna zijn we naar Cupertino gereden, waar de Apple Campus zit, aan 1 Infinite Loop.
De campus bestaat uit 6 gebouwen en ze hebben er een Company Store, waar je t-shirts kunt kopen met teksten als:
In 2012 wordt gestart met de bouw van een nieuwe campus, die in 2015 klaar moet zijn. Het gebouw wordt 4 verdiepingen hoog, met 4 parkeerlagen eronder. Er is plek voor 12.000 mensen:
We zitten in een hotel in downtown San Francisco, bij Powell Street & Union Square, zo'n beetje in het winkelgebied. Het lijkt een beetje op een mini New York, inclusief loeiende sirenes en toeterende auto's.
De cablecars lopen voor het hotel langs. Er zijn 3 lijnen in de stad, die eigenlijk alleen nog worden gebruikt door toeristen:
's avonds hebben we bij een coin laundry op de hoek de was gedaan. Vaag volk liep daar rond; een vage chinees met tattoeages in z'n gezicht die nog even zijn onderbroek uitdeed om mee te wassen...
Grote nieuws vandaag is het aftreden van Steve Jobs als CEO van Apple.
Morgen maar eens een beetje rondsjokken hier...
San Francisco
Daarna zijn we naar Cupertino gereden, waar de Apple Campus zit, aan 1 Infinite Loop.
De campus bestaat uit 6 gebouwen en ze hebben er een Company Store, waar je t-shirts kunt kopen met teksten als:
In 2012 wordt gestart met de bouw van een nieuwe campus, die in 2015 klaar moet zijn. Het gebouw wordt 4 verdiepingen hoog, met 4 parkeerlagen eronder. Er is plek voor 12.000 mensen:
We zitten in een hotel in downtown San Francisco, bij Powell Street & Union Square, zo'n beetje in het winkelgebied. Het lijkt een beetje op een mini New York, inclusief loeiende sirenes en toeterende auto's.
De cablecars lopen voor het hotel langs. Er zijn 3 lijnen in de stad, die eigenlijk alleen nog worden gebruikt door toeristen:
's avonds hebben we bij een coin laundry op de hoek de was gedaan. Vaag volk liep daar rond; een vage chinees met tattoeages in z'n gezicht die nog even zijn onderbroek uitdeed om mee te wassen...
Grote nieuws vandaag is het aftreden van Steve Jobs als CEO van Apple.
Morgen maar eens een beetje rondsjokken hier...
San Francisco
Vandaag een eind gelopen. We begonnen vanochtend in Chinatown. San Francisco's Chinatown is de oudste in Noord Amerika en de grootste Chinese gemeenschap buiten Azie. De wijk heeft rond de 100.000 inwoners.
Een van de attracties van Chinatown is de Golden Gate Fortune Cookie Factory. Hier maken ze al vanaf 1962 Fortune Cookies, die de hele wereld over gaan.
Fortune cookies schijnen te zijn verzonnen door Japanners, maar populair gemaakt door Chinezen. Vreemd genoeg worden ze in China niet gebruikt, dus het is vooral iets Amerikaans.
Tussen de middag aan het water nog een burger en milkshake gehaald bij In-N-Out Burger. Blijkt dat ze met hun fastfood tegelijk het evangelie uitdragen; op elke verpakking staat een verwijzing naar een tekst uit de Bijbel:
Daarna doorgelopen naar Fisherman's Wharf. Hier bevindt zich Pier 39, bekend van de zeeleeuwen die er op vlotten voor de pier liggen. Er zaten altijd al zeeleeuwen in de waters rondom San Francisco, maar sinds 1989 zijn ze dichter naar land gekomen. Er liggen er nu een paar honderd:
Vanaf Pier 39 kan je ook gevangeniseiland Alzatraz zien liggen. Het ligt 2,4 kilometer voor de kust. In de 29 jaar dat het gebruikt werd als gevangenis is er nog nooit een succesvolle ontsnapping geweest, al zijn er 3 ontsnapten nooit teruggevonden.
Vanaf Fisherman's Wharf zijn we met de cablecar terug naar het hotel gegaan. Er zijn drie verschillende lijnen. Aan het einde van de lijn worden de cablecars met de hand gedraaid. De kabel waaraan de wagens worden voortgetrokken is 3 centimeter dik en beweegt met 15 km/uur.
Aan het eind van de middag zijn we naar Japantown gegaan. Dit is de oudste en grootste Japantown in de VS.
Redelijk dichtbij Japantown ligt Alamo Square. Langs de weg erheen stikte het trouwens van de zwervers, die je sowieso extreem veel ziet in San Francisco. Alamo Square is vooral bekend van het rijtje oude huizen dat eraan staat; de "Painted Ladies". Deze huizen zijn gebouwd tussen 1892 en 1896:
's avonds hebben we in Japantown gegeten. Bij Izumiya hadden ze Okonomiyaki; een soort Japanse pannekoek met kool, garnalen, octopus en vlees:
Daarna redelijk dood van al het lopen, dus morgen gaan we fietsen. Eens kijken of we de Golden Gate Bridge over kunnen komen.
Geinige reclame met een 'zwevende' MacBook Air in de Apple Store:
Fietsen in San Francisco
Een van de attracties van Chinatown is de Golden Gate Fortune Cookie Factory. Hier maken ze al vanaf 1962 Fortune Cookies, die de hele wereld over gaan.
Fortune cookies schijnen te zijn verzonnen door Japanners, maar populair gemaakt door Chinezen. Vreemd genoeg worden ze in China niet gebruikt, dus het is vooral iets Amerikaans.
Tussen de middag aan het water nog een burger en milkshake gehaald bij In-N-Out Burger. Blijkt dat ze met hun fastfood tegelijk het evangelie uitdragen; op elke verpakking staat een verwijzing naar een tekst uit de Bijbel:
Daarna doorgelopen naar Fisherman's Wharf. Hier bevindt zich Pier 39, bekend van de zeeleeuwen die er op vlotten voor de pier liggen. Er zaten altijd al zeeleeuwen in de waters rondom San Francisco, maar sinds 1989 zijn ze dichter naar land gekomen. Er liggen er nu een paar honderd:
Vanaf Pier 39 kan je ook gevangeniseiland Alzatraz zien liggen. Het ligt 2,4 kilometer voor de kust. In de 29 jaar dat het gebruikt werd als gevangenis is er nog nooit een succesvolle ontsnapping geweest, al zijn er 3 ontsnapten nooit teruggevonden.
Vanaf Fisherman's Wharf zijn we met de cablecar terug naar het hotel gegaan. Er zijn drie verschillende lijnen. Aan het einde van de lijn worden de cablecars met de hand gedraaid. De kabel waaraan de wagens worden voortgetrokken is 3 centimeter dik en beweegt met 15 km/uur.
Aan het eind van de middag zijn we naar Japantown gegaan. Dit is de oudste en grootste Japantown in de VS.
Redelijk dichtbij Japantown ligt Alamo Square. Langs de weg erheen stikte het trouwens van de zwervers, die je sowieso extreem veel ziet in San Francisco. Alamo Square is vooral bekend van het rijtje oude huizen dat eraan staat; de "Painted Ladies". Deze huizen zijn gebouwd tussen 1892 en 1896:
's avonds hebben we in Japantown gegeten. Bij Izumiya hadden ze Okonomiyaki; een soort Japanse pannekoek met kool, garnalen, octopus en vlees:
Daarna redelijk dood van al het lopen, dus morgen gaan we fietsen. Eens kijken of we de Golden Gate Bridge over kunnen komen.
Geinige reclame met een 'zwevende' MacBook Air in de Apple Store:
Fietsen in San Francisco
Vanochtend rond half elf de deur uit gegaan naar Blazing Saddles. We wilden over de Golden Gate Bridge heen fietsen. We hadden de fietsen vlakbij het hotel gehuurd en dat bleek niet zo handig; je moest eerst een stuk over de 'normale' weg, waar vrachtauto's en bussen voorbij jakkerden. Na een kilometer of 5 kwamen we bij een uitzichtspunt vanaf waar de brug te zien was. Of eigenlijk: niet te zien. Mistige bende weer:
Omdat het er niet naar uit zag dat het snel op zou klaren besloten we naar Lombard Street te fietsen. Het einde van deze straat staat bekend als de meest bochtige ter wereld. Lombard Street omhoog was trouwens ook een beste klim. Ik heb het een stuk geprobeerd:
Het uitzicht van boven:
Hier zie je het bochtige stukje van Lombard, met op de achtergrond Coit Tower:
En het uitzicht richting het water, met Alcatraz:
Na twee uur rondfietsen hebben we de fietsen weer ingeleverd. Het is best leuk, maar er zijn zoveel heuvels in de stad... Vermoeiend. 's middags nog een tijdje op Union Square gezeten, waar een Korea Festival aan de gang was:
Standbeeld op Union Square, met ons hotel op de achtergrond:
Voor als je niet kunt kiezen tussen pretzels en M&M's: Pretzel M&M's...
Morgen gaan we naar Yosemite. Er schijnt net voor de ingang van het park een flink brand te zijn. Camper in de fik gevlogen ofzo, 1162 brandweerlieden bezig met blussen ondertussen, samen met 6 blusvliegtuigen en 10 helicopters. Je kan het park wel gewoon in...
Yosemite
Omdat het er niet naar uit zag dat het snel op zou klaren besloten we naar Lombard Street te fietsen. Het einde van deze straat staat bekend als de meest bochtige ter wereld. Lombard Street omhoog was trouwens ook een beste klim. Ik heb het een stuk geprobeerd:
Het uitzicht van boven:
Hier zie je het bochtige stukje van Lombard, met op de achtergrond Coit Tower:
En het uitzicht richting het water, met Alcatraz:
Na twee uur rondfietsen hebben we de fietsen weer ingeleverd. Het is best leuk, maar er zijn zoveel heuvels in de stad... Vermoeiend. 's middags nog een tijdje op Union Square gezeten, waar een Korea Festival aan de gang was:
Standbeeld op Union Square, met ons hotel op de achtergrond:
Voor als je niet kunt kiezen tussen pretzels en M&M's: Pretzel M&M's...
Morgen gaan we naar Yosemite. Er schijnt net voor de ingang van het park een flink brand te zijn. Camper in de fik gevlogen ofzo, 1162 brandweerlieden bezig met blussen ondertussen, samen met 6 blusvliegtuigen en 10 helicopters. Je kan het park wel gewoon in...
Yosemite
300 kilometer gereden naar Yosemite Narional Park. De rit duurde ongeveer 4,5 uur. Onderweg kom je langs een hele hoop fruitstandjes en Farmers Markets. We zijn er bij 1 gestopt voor wat aardbeien en amandelen:
Vanaf daar slingerde het door richting de ingang van het park. veel wegen waar je maar 50 mag rijden, dus dat duurde even... In het park zijn stukken waar je maar 35-40 mag.
Eenmaal in Yosemite was het behoorlijk genieten; echt meesterlijke uitzichten. Enorm verschil ook met de droge graslanden buiten het park:
We hebben een kamer in de Yosemite Lodge. Je mocht er pas om 17:00 inchecken, maar gelukkig was de kamer al eerder klaar. We deden een eerste stap naar binnen en Val begon meteen te schreeuwen: "Thijs, herten!". Zaten er gewoon twee kleine hertjes net naast het raam te relaxen:
De lodge ligt in Yosemite Valley. De vallei is ongeveer 13 kilometer lang en 1500 meter diep. Er zijn een stuk of 6 gebouwen van twee verdiepingen hoog, met 10 kamers naast elkaar. Wij zitten in deze linksonder:
Vanaf de lodge kun je naar de Lower Yosemite Falls lopen. Dit is een wandeling van 15 minuten, dat gaan we morgen maar eens doen:
Vandaag zijn we rond half zes richting Glacier Point gereden. Dit is een uitzichtspunt op een kilometer of 40 vanaf de Valley. Onderweg kom je langs een aantal mooie viewpoints, zoals Valley View:
Tunnel view:
Vanaf Glacier Point kijk je over de hele vallei heen.
Je ziet de verschillende watervallen van het park:
En natuurlijk de Half Dome, die 1444 meter boven de vallei uitsteekt:
In heel het park lopen enorm veel eekhoorns rond, maar bij Glacier Point zaten een paar andere:
Toen we omhoog reden stonden er wel borden langs de weg, waarop stond dat er rook op de weg was, maar dat zag er niet heel spannend uit. Toen we naar beneden reden werd de rook echter steeds dikker. We kwamen toen ook een stuk of 30 brandweerwagens tegen die de berg opreden.
Verder nergens last van gehad (op een naar rook stinkende auto na dan). We waren net voordat het echt donker begon te worden terug in de vallei.
Yosemite
Vanaf daar slingerde het door richting de ingang van het park. veel wegen waar je maar 50 mag rijden, dus dat duurde even... In het park zijn stukken waar je maar 35-40 mag.
Eenmaal in Yosemite was het behoorlijk genieten; echt meesterlijke uitzichten. Enorm verschil ook met de droge graslanden buiten het park:
We hebben een kamer in de Yosemite Lodge. Je mocht er pas om 17:00 inchecken, maar gelukkig was de kamer al eerder klaar. We deden een eerste stap naar binnen en Val begon meteen te schreeuwen: "Thijs, herten!". Zaten er gewoon twee kleine hertjes net naast het raam te relaxen:
De lodge ligt in Yosemite Valley. De vallei is ongeveer 13 kilometer lang en 1500 meter diep. Er zijn een stuk of 6 gebouwen van twee verdiepingen hoog, met 10 kamers naast elkaar. Wij zitten in deze linksonder:
Vanaf de lodge kun je naar de Lower Yosemite Falls lopen. Dit is een wandeling van 15 minuten, dat gaan we morgen maar eens doen:
Vandaag zijn we rond half zes richting Glacier Point gereden. Dit is een uitzichtspunt op een kilometer of 40 vanaf de Valley. Onderweg kom je langs een aantal mooie viewpoints, zoals Valley View:
Tunnel view:
Vanaf Glacier Point kijk je over de hele vallei heen.
Je ziet de verschillende watervallen van het park:
En natuurlijk de Half Dome, die 1444 meter boven de vallei uitsteekt:
In heel het park lopen enorm veel eekhoorns rond, maar bij Glacier Point zaten een paar andere:
Toen we omhoog reden stonden er wel borden langs de weg, waarop stond dat er rook op de weg was, maar dat zag er niet heel spannend uit. Toen we naar beneden reden werd de rook echter steeds dikker. We kwamen toen ook een stuk of 30 brandweerwagens tegen die de berg opreden.
Verder nergens last van gehad (op een naar rook stinkende auto na dan). We waren net voordat het echt donker begon te worden terug in de vallei.
Yosemite
Vanochtend hebben we de Lower Falls Trails gelopen. De Lower Falls zijn het onderste deel van de drie-delige waterval:
Totaal is de waterval 739 meter hoog, maar dit deel is maar 98 meter. Je kunt over de rotsen een stuk omhoog klimmen naar de voet van de waterval toe:
Het is 's ochtends al weer lekker warm. Midden op de dag is het zeker 30 graden.
We hebben in de middag mooi een beetje in het zwembad gehangen. In de schaduw was het toen 32 graden, het water was 26 graden:
Aan het eind van de middag zijn we met de shuttlebus naar Yosemite Village gegaan. Er rijden door de hele vallei gratis shuttlebusjes:
De terugweg naar Yosemite at The Falls zijn we gaan lopen. Onderweg weer mooi uitzicht:
En een paar loslopende herten, middenin het dorp:
's avonds nog een stukje achter de huisjes rondgelopen, daar heb je een riviertje. Tussen het hoge gras zaten nog meer herten:
Net was in het nieuws dat de bosbrand nog steeds niet geblust is. Ze verwachten nog ruim anderhalve week aan het blussen te zijn! Morgen rijden we via de Tioga Pass (3 kilometer hoog) naar Bishop toe.
Bishop
Totaal is de waterval 739 meter hoog, maar dit deel is maar 98 meter. Je kunt over de rotsen een stuk omhoog klimmen naar de voet van de waterval toe:
Het is 's ochtends al weer lekker warm. Midden op de dag is het zeker 30 graden.
We hebben in de middag mooi een beetje in het zwembad gehangen. In de schaduw was het toen 32 graden, het water was 26 graden:
Aan het eind van de middag zijn we met de shuttlebus naar Yosemite Village gegaan. Er rijden door de hele vallei gratis shuttlebusjes:
De terugweg naar Yosemite at The Falls zijn we gaan lopen. Onderweg weer mooi uitzicht:
En een paar loslopende herten, middenin het dorp:
's avonds nog een stukje achter de huisjes rondgelopen, daar heb je een riviertje. Tussen het hoge gras zaten nog meer herten:
Net was in het nieuws dat de bosbrand nog steeds niet geblust is. Ze verwachten nog ruim anderhalve week aan het blussen te zijn! Morgen rijden we via de Tioga Pass (3 kilometer hoog) naar Bishop toe.
Bishop
Vandaag zijn we uit Yosemite vetrokken via de Tioga Pass. Onderweg nog een paar keer gestopt. Eerst bij Olmsted Point. Vanaf hier kan je de Half Dome zien rechts op de foto):
De volgende stop was bij Tenaya Lake. Dit meer is gevormd door de Tuolumne gletsjer. Het meer ligt op 2484 meter hoogte.
Bij Tuolumne Meadows zijn we voor een laatste keer gestopt. Je kunt hier eventueel wandelen, of de rotsen beklimmen, maar het is aardig warm, dus we zijn vrolijk de auto weer ingesprongen...
We slapen vannacht in Bishop. Een klein stadje met zo'n 4000 inwoners. Er is verder niet heel veel te doen, maar gelukkig is er een zwembad bij het hotel, want het is hier 36 graden!
's middags zijn we nog even het dorp in geweest. Bij Mahogany Smoked Meats een stukje gedroogd vlees (beef jerky) geprobeerd. Was best te doen. Ze hadden er ook gedroogde varkensoren, voor de hond:
's avonds nog maar een paar liter water ingeslagen, want morgen gaan we naar Death Valley. Weersvoorspelling: Mostly Sunny, 47 graden :D
Death Valley
De volgende stop was bij Tenaya Lake. Dit meer is gevormd door de Tuolumne gletsjer. Het meer ligt op 2484 meter hoogte.
Bij Tuolumne Meadows zijn we voor een laatste keer gestopt. Je kunt hier eventueel wandelen, of de rotsen beklimmen, maar het is aardig warm, dus we zijn vrolijk de auto weer ingesprongen...
We slapen vannacht in Bishop. Een klein stadje met zo'n 4000 inwoners. Er is verder niet heel veel te doen, maar gelukkig is er een zwembad bij het hotel, want het is hier 36 graden!
's middags zijn we nog even het dorp in geweest. Bij Mahogany Smoked Meats een stukje gedroogd vlees (beef jerky) geprobeerd. Was best te doen. Ze hadden er ook gedroogde varkensoren, voor de hond:
's avonds nog maar een paar liter water ingeslagen, want morgen gaan we naar Death Valley. Weersvoorspelling: Mostly Sunny, 47 graden :D
Death Valley
Vandaag zijn we op de heetste plek ter wereld: Death Valley. We zijn vanochtend rond een uur of 9 vertrokken. Eerst een kilometer of 80 rechtuit over de Sierra Nevada:
Je komt Death Valley van bovenin de bergen binnenrijden....
Op een gegeven moment daal je bijna een kilometer, via een praktisch rechtdoorgaande weg. Erg cool, beetje remmen en bijsturen, soms een 'dip', het lijkt allemaal op Mario Kart... Aan het einde kom je bij Mesquite Sand Dunes:
We zijn rond 13:00 ingecheckt in het hotel en daarna naar Badwater gereden. De rotsen in Death Valley zijn erg mooi om te zien; zoveel verschillende kleuren:
Vlak voor Badwater is er een afslag naar Devil's Golf Course. Normaal is de grond hier kurkdroog en hoor je de zoutkristallen kraken, maar het had waarschijnlijk kort geleden geregend, want het was nu een beetje soppige bende:
Bij Badwater was de grond een stuk droger. Je loopt hier over het zout heen. Het zout is 95% gelijk aan tafelzout. De laag is tussen de 8 en 150 centimeter dik:
Op de zoutvlakte kan het 's zomers 49 graden zijn. Valeri zat in de auto met de airco aan, maar ik ben er natuurlijk wel een stukje opgelopen. Spijkerbroek aan, gasten keken nogal vreemd ^__^
De zon verwarmt de lucht in de vallei. Doordat de rotsen eromheen zo hoog zijn blijft de hitte 'gevangen'. Death Valley is de heetste en droogste plek in de USA. Er valt per jaar maar 38mm regen.
Badwater is met 86 meter onder zeeniveau het laagst gelegen punt in de VS. Vanaf Badwater zijn we via de Artists Drive teruggereden naar het hotel.
's middags nog even gezwommen in het zwembad dat gevuld wordt met water uit een nabijgelegen bron. Het water is 38 graden!
Morgen gaan we naar Las Vegas, waar het iets koeler is: 40 graden in plaats van 47.
Dig your hand down in a cooler
grab a cold one and twist the top,
Take it off!
Las Vegas
Las Vegas
Je komt Death Valley van bovenin de bergen binnenrijden....
Op een gegeven moment daal je bijna een kilometer, via een praktisch rechtdoorgaande weg. Erg cool, beetje remmen en bijsturen, soms een 'dip', het lijkt allemaal op Mario Kart... Aan het einde kom je bij Mesquite Sand Dunes:
We zijn rond 13:00 ingecheckt in het hotel en daarna naar Badwater gereden. De rotsen in Death Valley zijn erg mooi om te zien; zoveel verschillende kleuren:
Vlak voor Badwater is er een afslag naar Devil's Golf Course. Normaal is de grond hier kurkdroog en hoor je de zoutkristallen kraken, maar het had waarschijnlijk kort geleden geregend, want het was nu een beetje soppige bende:
Bij Badwater was de grond een stuk droger. Je loopt hier over het zout heen. Het zout is 95% gelijk aan tafelzout. De laag is tussen de 8 en 150 centimeter dik:
Op de zoutvlakte kan het 's zomers 49 graden zijn. Valeri zat in de auto met de airco aan, maar ik ben er natuurlijk wel een stukje opgelopen. Spijkerbroek aan, gasten keken nogal vreemd ^__^
De zon verwarmt de lucht in de vallei. Doordat de rotsen eromheen zo hoog zijn blijft de hitte 'gevangen'. Death Valley is de heetste en droogste plek in de USA. Er valt per jaar maar 38mm regen.
Badwater is met 86 meter onder zeeniveau het laagst gelegen punt in de VS. Vanaf Badwater zijn we via de Artists Drive teruggereden naar het hotel.
's middags nog even gezwommen in het zwembad dat gevuld wordt met water uit een nabijgelegen bron. Het water is 38 graden!
Morgen gaan we naar Las Vegas, waar het iets koeler is: 40 graden in plaats van 47.
Dig your hand down in a cooler
grab a cold one and twist the top,
Take it off!
Las Vegas
Vandaag weg uit de hitte van Death Valley. Op naar de hitte van Las Vegas. Vanochtend om 04:45 wakker geschreeuwd door de Duitsers in de kamer naast ons, dus de dag begon gezellig. Net voor je Death Valley uitrijdt kom je nog langs Zabriskie Point:
Een kilometer of 20 voor Las Vegas kan je door Red Rock Canyon rijden. Er is een rondje van 21 kilometer door het park heen, met verschillende uitzichtspunten:
Het schijnt dat er ratelslangen, schorpioenen en giftige spinnen zitten, dus ze raden je aan om niet van de wegen af te gaan. Kan ook bangmakerij zijn natuurlijk, heb zelf in ieder geval niks gezien, op twee hazen na...
Na een uurtje of twee rijden kwamen we in Las Vegas aan. Vanuit de auto kon je het bekende Welcome To Fabulous Las Vegas sign zien:
Omdat het nog te vroeg was om in te checken zijn we naar de Las Vegas Gun Range gegaan. Bij deze wapenwinkel mag je als toerist zelf schieten met wapens naar keuze.
Eerst een beetje stoer doen voor de foto:
En uiteindelijk gekozen uit de wapens die ze hadden liggen:
Het is een Desert Eagle .44 geworden. Je mag er 7 kogels mee afschieten. Dat is op zich ook wel genoeg; het wapen weegt bijna 2 kilo en er zit een aardige terugslag op. Filmpje:
En het resultaat:
's avonds nog even over The Strip gereden. Allebei uitgeput...
Een kilometer of 20 voor Las Vegas kan je door Red Rock Canyon rijden. Er is een rondje van 21 kilometer door het park heen, met verschillende uitzichtspunten:
Het schijnt dat er ratelslangen, schorpioenen en giftige spinnen zitten, dus ze raden je aan om niet van de wegen af te gaan. Kan ook bangmakerij zijn natuurlijk, heb zelf in ieder geval niks gezien, op twee hazen na...
Na een uurtje of twee rijden kwamen we in Las Vegas aan. Vanuit de auto kon je het bekende Welcome To Fabulous Las Vegas sign zien:
Omdat het nog te vroeg was om in te checken zijn we naar de Las Vegas Gun Range gegaan. Bij deze wapenwinkel mag je als toerist zelf schieten met wapens naar keuze.
Eerst een beetje stoer doen voor de foto:
En uiteindelijk gekozen uit de wapens die ze hadden liggen:
Het is een Desert Eagle .44 geworden. Je mag er 7 kogels mee afschieten. Dat is op zich ook wel genoeg; het wapen weegt bijna 2 kilo en er zit een aardige terugslag op. Filmpje:
En het resultaat:
's avonds nog even over The Strip gereden. Allebei uitgeput...
Vanochtend zijn we naar de Gold & Silver Pawn Shop gegaan. Je kunt hier 24 uur per dag je spullen verpanden:
Deze pawnshop is bekend van History Channel, waar ze een wekelijkse show hebben: Pawn Stars. Uiteraard is er de nodige merchandise te koop:
Maar ook 'echt' verpande dingen, zoals deze Superbowl ringen, slechts $100.000 per stuk:
Na de Pawn shop zijn we richting Premium Outlets North gegaan. Aangezien het Labourdayweekend was zouden ze daar extra aanbiedingen hebben. Dat viel tegen, maar met een coupon van internet kreeg je alsnog 25% korting over alles wat je kocht : )
En kleding is hier al niet duur, 11 euro voor een t-shirt:
Na de outlet te hebben leeggekocht zijn we The Strip op gegaan. We wilden vandaag de ene kant aflopen (kilometer of 5) en dan op een andere dag de andere kant. Alle grote hotels hebben hier attracties, of zijn een attractie op zich, zoals New York New York:
Verder is er o.a. een Coca Cola winkel, met flesjes van Las Vegas:
Op de drankflessen zit hier een slot, schijnbaar bang voor loslopende alcoholisten:
Aan de overkant van de straat staat The Crystals, een gebouw dat is ontworpen door Daniel Libeskind, die ook het One World Trade Center in New York heeft ontworpen:
Verder heb je de Miracle Mile shops van Planet Hollywood, met een plafond waar elk half uur een regenstorm uitkomt:
En natuurlijk Paris, met een schaalmodel van de Eifeltoren (half zo hoog als het origineel):
En The Venetian, met buiten onder andere een nagebouwde Rialtobrug en binnen het San Marcoplein en gondels:
Na een paar uur sjokken hebben we de monorail terug naar het hotel genomen om daar wat te zwemmen en te relaxen. 's avonds zijn we nog een stukje rond gaan rijden. Bij de Albertsons Supermarkt hadden ze een jaarlijkse New Mexico Green Chili roast.
Je koopt een zak van 15 kilo en kunt ze dan ter plekke laten roosteren.
Op weg terug nog even gestopt bij het Fabulous Las Vegas sign en een foto gemaakt van de 111 meter hoge piramde bij hotel Luxor. De lichtstraal die uit de top komt schijnt de felste ter wereld te zijn.
Morgen gaan we naar de Hoover Dam.
Hoover Dam
Deze pawnshop is bekend van History Channel, waar ze een wekelijkse show hebben: Pawn Stars. Uiteraard is er de nodige merchandise te koop:
Maar ook 'echt' verpande dingen, zoals deze Superbowl ringen, slechts $100.000 per stuk:
Na de Pawn shop zijn we richting Premium Outlets North gegaan. Aangezien het Labourdayweekend was zouden ze daar extra aanbiedingen hebben. Dat viel tegen, maar met een coupon van internet kreeg je alsnog 25% korting over alles wat je kocht : )
En kleding is hier al niet duur, 11 euro voor een t-shirt:
Na de outlet te hebben leeggekocht zijn we The Strip op gegaan. We wilden vandaag de ene kant aflopen (kilometer of 5) en dan op een andere dag de andere kant. Alle grote hotels hebben hier attracties, of zijn een attractie op zich, zoals New York New York:
Verder is er o.a. een Coca Cola winkel, met flesjes van Las Vegas:
Op de drankflessen zit hier een slot, schijnbaar bang voor loslopende alcoholisten:
Aan de overkant van de straat staat The Crystals, een gebouw dat is ontworpen door Daniel Libeskind, die ook het One World Trade Center in New York heeft ontworpen:
Verder heb je de Miracle Mile shops van Planet Hollywood, met een plafond waar elk half uur een regenstorm uitkomt:
En natuurlijk Paris, met een schaalmodel van de Eifeltoren (half zo hoog als het origineel):
En The Venetian, met buiten onder andere een nagebouwde Rialtobrug en binnen het San Marcoplein en gondels:
Na een paar uur sjokken hebben we de monorail terug naar het hotel genomen om daar wat te zwemmen en te relaxen. 's avonds zijn we nog een stukje rond gaan rijden. Bij de Albertsons Supermarkt hadden ze een jaarlijkse New Mexico Green Chili roast.
Je koopt een zak van 15 kilo en kunt ze dan ter plekke laten roosteren.
Op weg terug nog even gestopt bij het Fabulous Las Vegas sign en een foto gemaakt van de 111 meter hoge piramde bij hotel Luxor. De lichtstraal die uit de top komt schijnt de felste ter wereld te zijn.
Morgen gaan we naar de Hoover Dam.
Hoover Dam
Vanochtend naar de Hoover Dam gereden. Wel geinig om te zien, maar wat een overdreven gasten weer die Amerikanen. Securitymannetjes erbij die eventueel je auto en tassen mogen controleren. Pfff, hou het volk lekker bang. Parkeren kost $7 voor een kwartiertje (want langer hoef je er niet rond te lopen). Rij je vervolgens die dam over, is het gratis en met beter uitzicht :)
Wel mooi om te zien verder, gebouwd tussen 1931 en 1935:
De dam is 221 meter hoog. Onderaan is hij 200 meter breed, bovenaan 14 meter:
Vlak naast de Hoover Dam is nu een brug gebouwd; de Pat Tillman Memorial Bridge. Deze brug is de verbinding voor highway 93 tussen Las Vegas en Phoenix. Er loopt een vierbaans snelweg overheen. Dat gaat allemaal net iets vlotter dan langs de paranoide securitymannetjes op de dam.
Op weg terug naar Vegas zie je de stad al van veraf liggen. We zijn nog even bij een 99 cent store binnen geweest. Valeri kan er uren rondsjokken. Ik stond buiten een foto te maken en werd meteen aangesproken door een bejaarde in een auto: "Why are you taking pictures"... Die dacht schijnbaar dat ik d'r oude auto op een foto aan het zetten was. Kreeg een heel zwetsverhaal dat ze net binnen ruzie had gehad met een kassiere en dat het allemaal illegalen zijn die op moesten zouten. Een beetje de Amerikaanse moeder van Wilders dus.
Binnen wel weer een voorbeeld van hoe goedkoop alles hier is. 2 liter Pepsi, 75 eurocent:
Ze hebben trouwens ook een tijdelijke actie; Throwback Cola en Mountain Dew. "Made with natural sugar". Schijnaar wordt in de VS glucose-fructosestroop in plaats van suiker gebruikt om frisdrank zoet te maken. Vanaf nu dus ook met echte suiker te koop:
Vanavond zijn we naar "O" gegaan, van Cirque du Soleil. De show draait sinds 1998 in het Bellagio Hotel. Zoals de naam al doet vermoeden gaat het om een show die zich grotendeels in het water afspeelt. Omdat je binnen geen foto's mocht maken hier het promo filmpje:
De show duurde ruim anderhalf uur. Daarna zijn we over The Strip teruggelopen. De hotels zijn mooi verlicht 's avonds:
En er is overal vermaak, zoals de fonteinen bij Bellagio, waarmee elke 15 minuten een show gegeven wordt. Het water uit de fonteinen komt tot 140 meter hoog:
Over vermaak gesproken. Net nog op TV: ze hebben in de VS een nieuwe football league opgezet; de Lingerie Football League. De Las Vegas Sin is het nieuwste team. Ze doen dit seizoen voor het eerst mee:
Morgen de laatste dag in Vegas. Maandagochtend vliegen we naar New York toe.
Las Vegas
Wel mooi om te zien verder, gebouwd tussen 1931 en 1935:
De dam is 221 meter hoog. Onderaan is hij 200 meter breed, bovenaan 14 meter:
Vlak naast de Hoover Dam is nu een brug gebouwd; de Pat Tillman Memorial Bridge. Deze brug is de verbinding voor highway 93 tussen Las Vegas en Phoenix. Er loopt een vierbaans snelweg overheen. Dat gaat allemaal net iets vlotter dan langs de paranoide securitymannetjes op de dam.
Op weg terug naar Vegas zie je de stad al van veraf liggen. We zijn nog even bij een 99 cent store binnen geweest. Valeri kan er uren rondsjokken. Ik stond buiten een foto te maken en werd meteen aangesproken door een bejaarde in een auto: "Why are you taking pictures"... Die dacht schijnbaar dat ik d'r oude auto op een foto aan het zetten was. Kreeg een heel zwetsverhaal dat ze net binnen ruzie had gehad met een kassiere en dat het allemaal illegalen zijn die op moesten zouten. Een beetje de Amerikaanse moeder van Wilders dus.
Binnen wel weer een voorbeeld van hoe goedkoop alles hier is. 2 liter Pepsi, 75 eurocent:
Ze hebben trouwens ook een tijdelijke actie; Throwback Cola en Mountain Dew. "Made with natural sugar". Schijnaar wordt in de VS glucose-fructosestroop in plaats van suiker gebruikt om frisdrank zoet te maken. Vanaf nu dus ook met echte suiker te koop:
Vanavond zijn we naar "O" gegaan, van Cirque du Soleil. De show draait sinds 1998 in het Bellagio Hotel. Zoals de naam al doet vermoeden gaat het om een show die zich grotendeels in het water afspeelt. Omdat je binnen geen foto's mocht maken hier het promo filmpje:
De show duurde ruim anderhalf uur. Daarna zijn we over The Strip teruggelopen. De hotels zijn mooi verlicht 's avonds:
En er is overal vermaak, zoals de fonteinen bij Bellagio, waarmee elke 15 minuten een show gegeven wordt. Het water uit de fonteinen komt tot 140 meter hoog:
Over vermaak gesproken. Net nog op TV: ze hebben in de VS een nieuwe football league opgezet; de Lingerie Football League. De Las Vegas Sin is het nieuwste team. Ze doen dit seizoen voor het eerst mee:
Morgen de laatste dag in Vegas. Maandagochtend vliegen we naar New York toe.
Las Vegas
Weinig gedaan op de laatste dag in Vegas. Allebei een beetje klaar met die hitte. Vanochtend nog even naar de Town Square Mall geweest, maar daar was het meteen alweer 30 graden ofzo, dus vrij snel weer naar het hotel gegaan. 's avonds zijn we met de monorail naar het Treasure Island hotel gegaan. Er is daar een paar keer per avond een piratenshow. Stelde weinig voor, op het vuurwerk en de explosies na:
Daarna zijn we naar The Mirage gelopen. Hier draait dagelijks een Cirque du Soleil show van The Beatles.
Wij kwamen voor de gratis tentoonstelling in de tuin voor het hotel; elke uur is er een vulkaanuitbarsting, met vlammen die 35 meter de lucht in gaan. De geur van het gas is vervangen door de geur van Pina Colada.
Na de twee shows zijn we teruggelopen naar het hotel. Het was weer flink druk op straat. Veel Mexicanen ook, sowieso in Nevada en California... Over 10 jaar heb je hier denk ik meer aan Spaans dan aan Engels. Morgen vliegen we om 08:15 naar New York. We landen er 5 uur later, om 16:15 plaatselijke tijd (3 uur later dan in Las Vegas).
New York
Daarna zijn we naar The Mirage gelopen. Hier draait dagelijks een Cirque du Soleil show van The Beatles.
Wij kwamen voor de gratis tentoonstelling in de tuin voor het hotel; elke uur is er een vulkaanuitbarsting, met vlammen die 35 meter de lucht in gaan. De geur van het gas is vervangen door de geur van Pina Colada.
Na de twee shows zijn we teruggelopen naar het hotel. Het was weer flink druk op straat. Veel Mexicanen ook, sowieso in Nevada en California... Over 10 jaar heb je hier denk ik meer aan Spaans dan aan Engels. Morgen vliegen we om 08:15 naar New York. We landen er 5 uur later, om 16:15 plaatselijke tijd (3 uur later dan in Las Vegas).
New York
Pfieuw. Vanochtend om 05:00 de wekker gezet en om 05:30 richting vliegveld vertrokken. We mochten de auto met lege tank inleveren en dat hebben we ook gedaan:
Het lampje brandde gisteren al, dus dat was mooi spannend de laatste ochtend in Vegas. De vlucht vertrok op tijd en we zijn 20 minuten eerder geland dan gepland was. Op zich wel een leuke vlucht, bij het vertrekken vlogen we langs The Strip, en bij aankomst kwam je over Coney Island heen en kon je Manhattan zien liggen:
Inchecken verliep minder soepel; eerst een onbeschofte Aziaat die liep te brommen, toen een onbeschoftere negerin die liep te sjacherijnen en tot slot een mopperende Pakistaan. Misschien niet in een hotel gaan werken als je niet van mensen houdt. Wat een eikels...
Uiteindelijk waren we een uur verder en was de lol er wel even vanaf. Maar gelukkig werd dat meteen bij het naar buiten stappen alweer beter; we zijn in New York. Minder heet dan Las Vegas, maar toch nog een graad of 25.
Meteen maar even wat gaan eten en toen nog even naar Times Square gesjokt. Ergens halverwege liep rapper Jim Jones met een paar gasten rond. Geen foto van gemaakt want ik had het niet meteen door. Maar die gast ziet er nooit al te vrolijk uit ^__^
Richting Times Square, druk als altijd:
We hebben een kamer achter aan de gang, dus mooi rustig. En als je echt je best doet zie je het Empire State Building:
New York
Het lampje brandde gisteren al, dus dat was mooi spannend de laatste ochtend in Vegas. De vlucht vertrok op tijd en we zijn 20 minuten eerder geland dan gepland was. Op zich wel een leuke vlucht, bij het vertrekken vlogen we langs The Strip, en bij aankomst kwam je over Coney Island heen en kon je Manhattan zien liggen:
Inchecken verliep minder soepel; eerst een onbeschofte Aziaat die liep te brommen, toen een onbeschoftere negerin die liep te sjacherijnen en tot slot een mopperende Pakistaan. Misschien niet in een hotel gaan werken als je niet van mensen houdt. Wat een eikels...
Uiteindelijk waren we een uur verder en was de lol er wel even vanaf. Maar gelukkig werd dat meteen bij het naar buiten stappen alweer beter; we zijn in New York. Minder heet dan Las Vegas, maar toch nog een graad of 25.
Meteen maar even wat gaan eten en toen nog even naar Times Square gesjokt. Ergens halverwege liep rapper Jim Jones met een paar gasten rond. Geen foto van gemaakt want ik had het niet meteen door. Maar die gast ziet er nooit al te vrolijk uit ^__^
Richting Times Square, druk als altijd:
We hebben een kamer achter aan de gang, dus mooi rustig. En als je echt je best doet zie je het Empire State Building:
New York
Regen, regen en nog eens regen. Het begon vanochtend meteen met regenen, eerst nog zachtjes zodat we mooi een ontbijtje konden halen bij de deli verderop in de straat. Standaard Egg on a Roll...
We wilden vandaag naar Battery Park en Ground Zero lopen. Het begon vol goede moed, ondanks de regen:
Het Empire State Building, in de regen:
Souvenirwinkels, met taxi's... en regen:
Op de hoek bij 25th street wordt de 40/40 club van Jay-Z verbouwd. Schijnbaar wordt dit gedaan door onderbetaalde werkers, waardoor de vakbonden aan het klagen zijn. Er staan 5 ratten voor de deur, in de regen:
Bij 23rd street, het Flatiron Building uit 1902, in de regen:
Uiteindelijk ging het bij Bond Street echt helemaal los. Zeiknat waren we...
We wilden nog naar de Adidas winkel in Wooster Street, om kaarten te regelen voor een concert van Pusha-T. Eigenlijk moest je daarvoor gisteren een aankoop van $50 doen, maar aangezien we toen nog in het vliegtuig zaten vandaag maar een poging gewaagd:
Bij Adidas is het gelukt om kaarten te regelen. Waarschijnlijk werden die gasten een beetje moe van twee verregende toeristen in de winkel en dachten ze 'laten we ze die kaarten maar vast geven, dan zijn we d'r vanaf'.
In Wooster Street zit ook Wooster St. Social Club; de tattoo studio van Ami James, bekend van Miami Ink en nu ook van NY Ink:
Om de hoek staat de Jello-Pudding Face, waarmee het humeur van Amerika gemeten wordt aan de hand van smiley tweets vs frowny tweets op Twitter. Op dit moment was het 50/50:
Helemaal verregend zijn we toen terug naar het hotel gelopen. Onderweg kwamen we nog langs de Andy Warhol Monument op Union Square. Het beeld staat er sinds maart 2011 en blijft staan tot 2 oktober:
Ik heb op de kamer met de fohn jas en schoenen zitten drogen. 's avonds zijn we nog weer terug geweest naar de Adidas winkel, omdat er een signeersessie zou zijn, maar die was afgelast wegens, jawel, de regen:
Om 19:05 zouden we naar een wedstrijd van de Yankees gaan. We konden er om 17:30 met een ferry naartoe, maar dat hebben we dus maar niet gedaan. Om 15:30 zag het er nog zo uit:
De hekken zijn wel gewoon open gegaan om 17:00, maar om 18:40 was nog steeds niet bekend of de wedstrijd door zou gaan. Uiteindelijk noemden ze het "rain delay" tot 22:40! Toen kondigden ze aan dat het rond 23:00 van start zou gaan.
Dus vier uur na de originele starttijd. Vorig jaar duurde een wedstrijd gemiddeld 2 uur en 54 minuten, dus dan zullen ze tot ongeveer 02:00 moeten spelen.
New York
We wilden vandaag naar Battery Park en Ground Zero lopen. Het begon vol goede moed, ondanks de regen:
Het Empire State Building, in de regen:
Souvenirwinkels, met taxi's... en regen:
Op de hoek bij 25th street wordt de 40/40 club van Jay-Z verbouwd. Schijnbaar wordt dit gedaan door onderbetaalde werkers, waardoor de vakbonden aan het klagen zijn. Er staan 5 ratten voor de deur, in de regen:
Bij 23rd street, het Flatiron Building uit 1902, in de regen:
Uiteindelijk ging het bij Bond Street echt helemaal los. Zeiknat waren we...
We wilden nog naar de Adidas winkel in Wooster Street, om kaarten te regelen voor een concert van Pusha-T. Eigenlijk moest je daarvoor gisteren een aankoop van $50 doen, maar aangezien we toen nog in het vliegtuig zaten vandaag maar een poging gewaagd:
Bij Adidas is het gelukt om kaarten te regelen. Waarschijnlijk werden die gasten een beetje moe van twee verregende toeristen in de winkel en dachten ze 'laten we ze die kaarten maar vast geven, dan zijn we d'r vanaf'.
In Wooster Street zit ook Wooster St. Social Club; de tattoo studio van Ami James, bekend van Miami Ink en nu ook van NY Ink:
Om de hoek staat de Jello-Pudding Face, waarmee het humeur van Amerika gemeten wordt aan de hand van smiley tweets vs frowny tweets op Twitter. Op dit moment was het 50/50:
Helemaal verregend zijn we toen terug naar het hotel gelopen. Onderweg kwamen we nog langs de Andy Warhol Monument op Union Square. Het beeld staat er sinds maart 2011 en blijft staan tot 2 oktober:
Ik heb op de kamer met de fohn jas en schoenen zitten drogen. 's avonds zijn we nog weer terug geweest naar de Adidas winkel, omdat er een signeersessie zou zijn, maar die was afgelast wegens, jawel, de regen:
Om 19:05 zouden we naar een wedstrijd van de Yankees gaan. We konden er om 17:30 met een ferry naartoe, maar dat hebben we dus maar niet gedaan. Om 15:30 zag het er nog zo uit:
De hekken zijn wel gewoon open gegaan om 17:00, maar om 18:40 was nog steeds niet bekend of de wedstrijd door zou gaan. Uiteindelijk noemden ze het "rain delay" tot 22:40! Toen kondigden ze aan dat het rond 23:00 van start zou gaan.
Dus vier uur na de originele starttijd. Vorig jaar duurde een wedstrijd gemiddeld 2 uur en 54 minuten, dus dan zullen ze tot ongeveer 02:00 moeten spelen.
New York
Goed dat we niet naar die Yankees wedstrijd gegaan zijn; bleek uiteindelijk tot 02:15 geduurd te hebben! Schijnbaar wilden ze voorkomen dat ze vandaag twee wedstrijden moesten spelen, want morgen vertrekken ze voor een 10-daagse trip waarin 9 wedstrijden gespeeld worden in L.A., Toronto en Baltimore. Aardig druk schema dus...
Wij hebben het lekker rustig aan gedaan. 's ochtends zijn we door het Fashion District gelopen. Val wilde drukkertjes halen, voor Blythe kleren. Helemaal gek gezocht, tot we ze uiteindelijk vonden bij B&Q Trimmings, op 102 W38th Street.
Daarna nog even langs Times Square gelopen. Het was de hele ochtend al mistig, maar nog wel droog.
Tegen de middag begon het te regenen, dus maar terug naar het hotel gegaan. Eind van de middag zijn we nog naar Battery Park gegaan met de metro. Er was een soort memorial gemaakt. "One Life, One Flag", waarbij voor elke overledene van 9/11 een vlag was neergezet. Op de vlaggen stonden de namen van alle doden:
Het hele park stond vol met vlaggen. Dus ook bij het beeld dat vroeger voor het World Trade Center stond:
De bouw van het nieuwe WTC schiet aardig op. Naja, na 10 jaar had het eigenlijk allang klaar moeten zijn, maar goed. De Freedom Tower is nu 81 verdiepingen hoog en zal in 2013 klaar moeten zijn:
Om de hoek bij het WTC is het FDNY Memorial; een 17 meter lang bronzen monument voor de 343 omgekomen brandweerlieden. Ernaast lagen bloemen en badges van brandweerlui van de hele wereld:
Uiteraard nog even bij Wall Street langsgelopen, waar de Amerikaanse vlag hing:
Bij St. Paul's Chapel kon je een herdenkingslintje aan het hek knopen:
"Remember to Love" stond erop:
Binnen waren een aantal indrukwekkende aandenkens aan 11 september. Zoals foto's van overledenen:
Tegen 17:30 zijn we nog even naar de Adidas winkel gelopen, voor een signeersessie van Pusha-T. Er stond redelijk wat volk te wachten:
Uiteraard kwam ie te laat aan... Zielige securitymannetjes ook, die liepen te janken dat je geen foto's mocht maken... Buiten... Op de openbare stoep... Uhuh....
Binnen, handtekening aan het zetten:
En z'n custom Adidas sneakers, Pusha-T, Fear Of God II:
's avonds was er een concert bij The Bowery Hotel. Het zou om 22:00 beginnen met een voorprogramma en Pusha-T zou d'r om 00:00 zijn. Wij kwamen rond een uur of 23:00 aan, mochten we buiten in de rij staan... in de regen. Bleken ze bij de ingang ook nog om een i.d. te vragen, die Val niet bij zich had... Maar gelukkig mochten we wel naar binnen. Het optreden begon uiteindelijk tegen 00:30:
Er waren nog een aantal gastrappers, waaronder Tyler The Creator, die pas de MTV Award voor Best New Artist heeft gewonnen met het nummer "Yonkers":
Iets na enen was de show afgelopen en konden we met de metro terug naar het hotel. Er waren nog verrassend veel mensen onderweg trouwens, zo midden in de nacht. Empire State Building stond in de regenachtige mist:
Morgen voorspellen ze de hele nacht regen. Ben benieuwd. Morgenavond is Fashions Night Out; een evenement als start van de New York Fashion week, waarvoor bij veel winkels bekende artiesten langskomen. Zo komen Tommy Hilfiger en Joss Stone bij Macy's.
New York
Wij hebben het lekker rustig aan gedaan. 's ochtends zijn we door het Fashion District gelopen. Val wilde drukkertjes halen, voor Blythe kleren. Helemaal gek gezocht, tot we ze uiteindelijk vonden bij B&Q Trimmings, op 102 W38th Street.
Daarna nog even langs Times Square gelopen. Het was de hele ochtend al mistig, maar nog wel droog.
Tegen de middag begon het te regenen, dus maar terug naar het hotel gegaan. Eind van de middag zijn we nog naar Battery Park gegaan met de metro. Er was een soort memorial gemaakt. "One Life, One Flag", waarbij voor elke overledene van 9/11 een vlag was neergezet. Op de vlaggen stonden de namen van alle doden:
Het hele park stond vol met vlaggen. Dus ook bij het beeld dat vroeger voor het World Trade Center stond:
De bouw van het nieuwe WTC schiet aardig op. Naja, na 10 jaar had het eigenlijk allang klaar moeten zijn, maar goed. De Freedom Tower is nu 81 verdiepingen hoog en zal in 2013 klaar moeten zijn:
Om de hoek bij het WTC is het FDNY Memorial; een 17 meter lang bronzen monument voor de 343 omgekomen brandweerlieden. Ernaast lagen bloemen en badges van brandweerlui van de hele wereld:
Uiteraard nog even bij Wall Street langsgelopen, waar de Amerikaanse vlag hing:
Bij St. Paul's Chapel kon je een herdenkingslintje aan het hek knopen:
"Remember to Love" stond erop:
Binnen waren een aantal indrukwekkende aandenkens aan 11 september. Zoals foto's van overledenen:
Tegen 17:30 zijn we nog even naar de Adidas winkel gelopen, voor een signeersessie van Pusha-T. Er stond redelijk wat volk te wachten:
Uiteraard kwam ie te laat aan... Zielige securitymannetjes ook, die liepen te janken dat je geen foto's mocht maken... Buiten... Op de openbare stoep... Uhuh....
Binnen, handtekening aan het zetten:
En z'n custom Adidas sneakers, Pusha-T, Fear Of God II:
's avonds was er een concert bij The Bowery Hotel. Het zou om 22:00 beginnen met een voorprogramma en Pusha-T zou d'r om 00:00 zijn. Wij kwamen rond een uur of 23:00 aan, mochten we buiten in de rij staan... in de regen. Bleken ze bij de ingang ook nog om een i.d. te vragen, die Val niet bij zich had... Maar gelukkig mochten we wel naar binnen. Het optreden begon uiteindelijk tegen 00:30:
Er waren nog een aantal gastrappers, waaronder Tyler The Creator, die pas de MTV Award voor Best New Artist heeft gewonnen met het nummer "Yonkers":
Iets na enen was de show afgelopen en konden we met de metro terug naar het hotel. Er waren nog verrassend veel mensen onderweg trouwens, zo midden in de nacht. Empire State Building stond in de regenachtige mist:
Morgen voorspellen ze de hele nacht regen. Ben benieuwd. Morgenavond is Fashions Night Out; een evenement als start van de New York Fashion week, waarvoor bij veel winkels bekende artiesten langskomen. Zo komen Tommy Hilfiger en Joss Stone bij Macy's.
New York
Vanochtend zomaar geen regen! Eerst een beetje uitgeslapen en toen 5th Avenue afgelopen. Langs de NY Public Library. Dit is de grootste bibliotheek van Noord Amerika:
Iets verderop heb je uitzicht op het Chrysler Building:
Rockefeller Center:
Op 5th avenue staan ladingen stoompijpen. Er loopt een heel netwerk van stoomleidingen onder Manhattan. De stoom uit deze buizen komt meestal door water dat van buitenaf tegen het stoombuizennetwerk aanloopt:
Op de hoek bij Central Park staat de 24/7 Apple Store. De winkel is op dit moment ingepakt omdat er verbouwd wordt. Ze gaan van 90 glazen platen naar 15 glazen platen. Kost $6.600.000:
De zon breekt 's middags helemaal door:
Ze zijn overal in de stad al druk bezig voor het Fasion's Night Out event. Bij Battery Park staat deze pop van Missoni:
En bij Macy's zijn ze een podium aan het opzetten voor het optreden van Joss Stone vanavond:
's middags zijn we een stuk of 5 sportzaken ingeweest omdat Valeri een paar Jordan's wilde hebben die ze nergens in haar maat hadden. Uiteindelijk toch nog gelukt:
's avonds zijn we naar Macy's gegaan. Hier waren een aantal bekenden, waaronder Miss J. Alexander, runway coach en jurylid bij America's Next Top Model:
Tommy Hilfiger, die het event bij Macy's georganiseerd had:
Joss Stone, die een nummertje of 5 kwam optreden:
Daarna zijn we naar Sephora op Times Square gegaan, waar Kat von D met Linda Perry zou komen optreden. Uurtje staan wachten, hoop gerel. Linda Perry kwam uiteindelijk niet opdagen, maar Kat von D wel.
Even de haren goed doen:
En spelen maar... Ze speelde November Rain van Guns N' Roses...
Daarna mocht je nog met d'r op de foto. Het is zomaar de hele dag droog gebleven! Dit was onze laatste avond in New York. Morgen gaan we nog naar The High Line en dan ergens in de middag richting het vliegveld.
New York
Iets verderop heb je uitzicht op het Chrysler Building:
Rockefeller Center:
Op 5th avenue staan ladingen stoompijpen. Er loopt een heel netwerk van stoomleidingen onder Manhattan. De stoom uit deze buizen komt meestal door water dat van buitenaf tegen het stoombuizennetwerk aanloopt:
Op de hoek bij Central Park staat de 24/7 Apple Store. De winkel is op dit moment ingepakt omdat er verbouwd wordt. Ze gaan van 90 glazen platen naar 15 glazen platen. Kost $6.600.000:
De zon breekt 's middags helemaal door:
Ze zijn overal in de stad al druk bezig voor het Fasion's Night Out event. Bij Battery Park staat deze pop van Missoni:
En bij Macy's zijn ze een podium aan het opzetten voor het optreden van Joss Stone vanavond:
's middags zijn we een stuk of 5 sportzaken ingeweest omdat Valeri een paar Jordan's wilde hebben die ze nergens in haar maat hadden. Uiteindelijk toch nog gelukt:
's avonds zijn we naar Macy's gegaan. Hier waren een aantal bekenden, waaronder Miss J. Alexander, runway coach en jurylid bij America's Next Top Model:
Tommy Hilfiger, die het event bij Macy's georganiseerd had:
Joss Stone, die een nummertje of 5 kwam optreden:
Daarna zijn we naar Sephora op Times Square gegaan, waar Kat von D met Linda Perry zou komen optreden. Uurtje staan wachten, hoop gerel. Linda Perry kwam uiteindelijk niet opdagen, maar Kat von D wel.
Even de haren goed doen:
En spelen maar... Ze speelde November Rain van Guns N' Roses...
Daarna mocht je nog met d'r op de foto. Het is zomaar de hele dag droog gebleven! Dit was onze laatste avond in New York. Morgen gaan we nog naar The High Line en dan ergens in de middag richting het vliegveld.
New York
De laatste dag nog flink zon gehad in New York. We zijn nog even een stukje langs 6th Avenue gelopen. De Missoni for Target winkel die voor Fashion week tijdelijk open zou zijn was na 1 avond al helemaal leegekocht!
Je ziet in de stad nu nog wel "mode" reclames...
Maar New York's Fashion Week is afgelopen voor het gewone volk. Die kunnen alleen nog terugvallen op een nieuw seizoen Project Runway:
's middags zijn we The High Line opgegaan. Dit is een voormalige spoorlijn die vanaf Gansevoort Street (bij 14th) tot aan 30th street loopt. Tussen 1929 en 1934 werd de spoorlijn aangelegd om het gevaarlijke treinverkeer van de straat af te halen. Rond 1980 werd de lijn niet meer gebruikt, aangezien toen vrachtwagens de taak van de vrachttrein overnamen.
In 2002 werd besloten om er een park van te maken. Er is nu een heel park op aangelegd, met bankjes om even uit te rusten, al was dat niet echt aangenaam in de brandende zon:
Het is wel heel erg mooi opgezet. Men is nu bezig om het park verder uit te breiden tot aan 34th street.
Rond 14:00 bij het hotel de koffers opgehaald.
En richting vliegveld vertrokken. We vliegen met American Airlines:
Ook vanaf JFK kan je Manhattan nog in de verte zien liggen:
En vanuit het vliegveld:
We kwamen uiteindelijk 45 minuten te vroeg aan bij Londen, waardoor we nog niet mochten landen en dus maar rondjes rond de stad moesten blijven vliegen. Maar uiteindelijk is alles goed gekomen en waren we om 10:40 weer op Schiphol.
Je ziet in de stad nu nog wel "mode" reclames...
Maar New York's Fashion Week is afgelopen voor het gewone volk. Die kunnen alleen nog terugvallen op een nieuw seizoen Project Runway:
's middags zijn we The High Line opgegaan. Dit is een voormalige spoorlijn die vanaf Gansevoort Street (bij 14th) tot aan 30th street loopt. Tussen 1929 en 1934 werd de spoorlijn aangelegd om het gevaarlijke treinverkeer van de straat af te halen. Rond 1980 werd de lijn niet meer gebruikt, aangezien toen vrachtwagens de taak van de vrachttrein overnamen.
In 2002 werd besloten om er een park van te maken. Er is nu een heel park op aangelegd, met bankjes om even uit te rusten, al was dat niet echt aangenaam in de brandende zon:
Het is wel heel erg mooi opgezet. Men is nu bezig om het park verder uit te breiden tot aan 34th street.
Rond 14:00 bij het hotel de koffers opgehaald.
En richting vliegveld vertrokken. We vliegen met American Airlines:
Ook vanaf JFK kan je Manhattan nog in de verte zien liggen:
En vanuit het vliegveld:
We kwamen uiteindelijk 45 minuten te vroeg aan bij Londen, waardoor we nog niet mochten landen en dus maar rondjes rond de stad moesten blijven vliegen. Maar uiteindelijk is alles goed gekomen en waren we om 10:40 weer op Schiphol.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten